Το διαζύγιο και επιπτώσεις του στα παιδιά
Γράφτηκε από 2 έτη πριν / Ψυχολογια

Το διαζύγιο και επιπτώσεις του στα παιδιά

Είναι αλήθεια ότι το διαζύγιο αποτελεί ένα ευαίσθητο θέμα με προεκτάσεις τόσο για τους δύο γονείς όσο και για τα ίδια τα παιδία αυτών. Πολλοί ρωτούν αλήθεια ποια είναι η κατάλληλη ηλικία να χωρίσουμε ; Η απάντηση σίγουρα δεν καλύπτεται μέσω αριθμών.

Ένας γενικός κανόνας που σίγουρα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ο χωρισμός να μην συμπέσει χρονικά με ένα άλλο σοβαρό στρες στη ζωή σας ή στη ζωή τους –γενικά με κάποια άλλη μεγάλη αλλαγή. Πολύ βασικό είναι το γεγονός το πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή και για εσάς, πότε δηλαδή θα είστε εσείς έτοιμος ή έτοιμη για το χωρισμό.

Όταν λοιπόν ο γάμος είναι πολύ κακός, το διαζύγιο μπορεί να λυτρώσει το παιδί από όσα εξαιρετικά δυσάρεστα ήδη βιώνει. Κυρίως η περίοδος που το ζευγάρι βρίσκεται στα «χωρίσματα» αποτελεί μία περίοδο δύσκολη όπου η παραμέληση των παιδιών είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά. Τέλος ας μην λησμονεί κανείς και τις οικονομικές συγκυρίες, δεδομένου ότι το διαζύγιο έχει υπολογίσιμες οικονομικές συνέπειες τόσο για εκείνον που αναχωρεί όσο και για εκείνον που μένει με το παιδί.

Όσο και να φανεί δύσκολο οι επιπτώσεις ενός διαζυγίου εξαρτώνται κατά πολύ από τη συμπεριφορά των δύο γονέων μετά το διαζύγιο. Ωστόσο πολύ πιθανό είναι να υπάρξουν βραχυπρόθεσμες αντιδράσεις στα παιδιά μετά από το χωρισμό των γονιών. Έτσι στα παιδιά μικρότερης ηλικίας συναντά κανείς κλάματα χωρίς αιτία, διαταραχή στο φαγητό πχ. ανορεξία, δυσκολίες στον ύπνο πχ. άρνηση του παιδιού να κοιμηθεί μόνο του, διακεκομμένος ύπνος ή εφιάλτες και παλινδρόμηση σε προηγούμενες συμπεριφορές (π.χ. ξαναζητούν πιπίλα ή «βρέχουν» το κρεβατάκι τους κ.λπ.) Για τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας (δημοτικό σχολείο) πέρα από τα προαναφερόμενα μπορεί να εμφανίσουν κακές σχολικές επιδόσεις, καταθλιπτική συμπεριφορά, αίσθημα ανεπάρκειας και μειωμένη αυτοπεποίθηση, προβλήματα συμπεριφοράς, ανυπακοή και άρνηση.

Τέλος για τα παιδιά στην εφηβεία είναι πιθανόν να υπάρξουν έντονες αντιπαραθέσεις και με τους δύο γονείς, επιλογή «στρατοπέδου», δηλαδή σαφή ταύτιση με τον ένα γονέα προβλήματα στις σχολικές επιδόσεις, κατάθλιψη και παθητικότητα, πρόωρη «ωριμότητα» και ανάληψη πρωτοβουλιών ή ρόλων ενηλίκων, δυσκολία στις ερωτικές σχέσεις (αγόρια και κορίτσια)

Πηγή: Τσεντσερής Μιχαήλ

Επιμελεια

Μιχαήλ Τσεντσερής

Γεννήθηκα στα Ιωάννινα το 1977 και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στην  Ψυχολογία του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης μέσα σε 4χρόνια (1996-2000). Από τότε απέκτησα 3 μεταπτυχιακά (Msc, Med , MA) 2003: Πτυχιούχος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών (ΠΜΣ) στην Κοινωνική Ψυχιατρική – Παιδοψυχιατρική της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. 2011: Πτυχιούχος του μεταπτυχιακού προ

To Iστολόγιο μου στο medidiatrofi.gr

Σχόλια